„Matka” – Martyna Gawin

Matka

Miała tak niewiele, prawie nic… – jeden moment,

Wyblakłe marzenia w kącikach ust.

Wiankiem z polnych kwiatów ozdabiała skronie;

Dla Orfeuszowych, jasnych, bladozimnych ust.

Była złotą kroplą w czarnej duszy świata,

Kryształową gwiazdą wśród polarnych zórz.

Oddechem, wiatru tchnieniem, barwną wstęgą lata,

Piekłem i Hadesem niepokornych dusz.

Atramentowe niebo ściskała mocno w dłoni,

W niebieskości chabra ukryła swój ból.

Miała tak niewiele – jeden gest, jeden moment;

(Wciąż) zbyt wiele łez i milczących słów.