„Parasolka” – Anna Majewska

„Parasolka” – Anna Majewska

W moim pokoju leży parasolka

Od kilku dni spogląda na mnie

gdy tylko jestem niedaleko

 Leży sobie, na samym środku 

A ja

Nie mogę się jej pozbyć

.

Rozpina się, rozciąga 

Sięga prawie końca pokoju

Przechodzę obok niej cały czas

Ale to jedyne co robię 

Bo wiem że ona tam jest 

A jednak nie potrafię się schylić, by ją podnieść 

.

Rozłożona parasolka

Towarzyszy mi już od dawna

Nie chroni mnie przed deszczem

Zwyczajnie leży i czeka

Na lepsze dni

Które wciąż nie nadchodzą 

.

Myślę sobie

Trzeba ją złożyć by była mniejsza, schować 

Nie chcę żeby na mnie patrzyła

Oceniała każdy mój ruch

A jednak nie jestem w stanie jej powstrzymać 

Może po prostu tak ma być 

.

Marzę o dniu w którym parasolka zniknie

Rozpłynie się w powietrzu

Zostawi mnie samą, w świeżym deszczu

Może któregoś dnia zabiorę ją stąd 

Z pewnością, naprawdę 

Kiedyś to zrobię 

.

Ale nie dzisiaj 

Potrzebuję jeszcze czasu

To nie jest odpowiedni moment

Ale co jeśli czas się skończy

Więc pochylam się i ją podnoszę 

Tak po prostu 

.

W moim pokoju już nie leży parasolka

Ale wiem że kiedyś znów się tam pojawi

Będzie mnie obserwować i czekać 

Patrzeć jak przegrywam walkę 

Aż wreszcie ją podniosę 

I będę wolna